มุสลิมะฮที่รัก...เมื่อเธอจำเป็นต้องออกนอกบ้าน

จงให้ฮิญาบเป็นเกราะป้องกันเธอจากทุกอันตรายแห่งความชั่วร้ายของสังคม

จงให้ความสงบสำรวมเป็นการแสดงออกที่ทุกคนต้องให้เกียรติเธอ

จงให้ขอบเขตอันชัดเจนเป็นกำแพงที่ปกป้องเธอจากทุกความวุ่นวาย

จงให้การลดสายตาลงต่ำเป็นวัคซีนป้องกันโรคภัยแห่งดวงตาของเธอ

จงให้ความบริสุทธิ์ใจเป็นวัคซีนป้องกันโรคภัยแห่งดวงใจของเธอ

จงให้ดุอาอเป็นอาวุธสำหรับฝ่าฟันทุกอุปสรรคที่ต้องพบเจอ

จงให้อิสลามเป็นแสงสว่างที่ฉายออกจากตัวเธอไปสู่ทุกหัวใจแห่งผู้คน

และจงให้อัลลอฮเป็นเป้าหมายในทุกก้าวที่เธอย่างไป



มุสลิมะฮที่รัก...เมื่อเธอจำเป็นต้องออกนอกบ้าน...

โปรดรู้เถิดว่าเธอไม่ได้ปรากฏตัวในฐานะ "ผู้หญิงคนหนึ่ง"

...หากเป็น"บ่าวหญิงของอัลลอฮคนหนึ่ง"

ผู้คนไม่ได้มองมายังเธอด้วยคำถามว่า "ผู้หญิงคนนี้กำลังทำอะไร?"

...หากเป็น "อิสลามกำลังทำอะไร?"

ดังนั้นจงยำเกรงต่ออัลลอฮในทุกการปรากฏตัวของเธอ

และจงประกาศความเป็น "มุสลิมะฮ"ของเธอออกไปอย่างอาจหาญเถิด

อ้างอิงจาก>> นิตยสาร ลุอลุอ ฉบับที่ 4 ตุลาคม-ธันวาคม2550 หน้า 41

ว้าวุ่น
ยิ้มเล่นๆ

รู้ก็บอกรู้ ไม่รู้ก็บอกไม่รู้ อะไรที่ไม่รู้ก็ถามเสียให้รู้